Przedszkole

Nauczyciele

Statystyka

Użytkowników : 4
Artykułów : 935
Zakładki : 6
Odsłon : 626504

Patron PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
niedziela, 24 listopada 2013 11:54

Czesław Wojewoda 1904 - 1982


Pochodził z rodziny chłopskiej z Lubczy pow. Jasło. W 1914 roku ukończył Szkołę Powszechną w Lubczy. Egzamin dojrzałości złożył w 1923 roku w PG i L. im. K. Brodzińskiego w Tarnowie. W latach 1924 - 1929 studiował na Wydziale Prawa UJ w Krakowie. W 1929 roku złożył egzamin praktyczny na nauczyciela szkół powszechnych. W 1934 roku ukończył WKN w Krakowie. W 1936 roku uzyskał dyplom nauczyciela szkół średnich, po złożeniu egzaminu na Uniwersytecie Poznańskim. Pracujac zawodowo, stale podnosił swoje kwalifikacje, kończąc szereg kursów specjalistycznych, np. w 1928 roku - kurs oświaty pozaszkolnej. W 1935 roku - kurs podinspektorów szkolnych. W 1946 roku - kurs dyrektorów liceów ogólnokształcących. W okresie tym zorganizował w rodzinnej Lubczy Koło Młodzieży Wiejskiej "Wici". Pracę w zawodzie nauczycielskim rozpoczął w 1924 roku w Rydułtowach, w powiecie rybnickim, pracując kolejno w Kochłowicach, powiat katowicki, w Wysokiej, powiat zawierciański. W latach 1935 - 1940 pracował w Inspektoracie Szkolnym w Ostrowcu Świętokrzyskim.

W maju 1940 roku uciekł przed aresztowaniem i zamieszkał w rodzinnej Lubczy. Po przybyciu do Lubczy razem z J. Jurkiem i J. Pieklińskim zorganizowali tajne komplety na poziomie średnim w Jodłowej. Staraniem Cz. Wojewody, K. Brońca, J. Ulaneckiego otwarto w lutym 1945 roku w Lubczy Gimnajzum i Liceum, które z dniem 1 września 1945 roku przeniesione zostało do Jodłowej. W czasie okupacji hitlerowskiej, współdziałał z oddziałami BCH i AK w powiatach: jasielskim i tarnowskim, organizował pomoc dla Żydów i jeńców radzieckich. Za pomoc udzielaną Żydom Izraelski Instytut Pamięci Narodowej Yad Vashem nadał mu tytuł Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata. W latach 1940 - 1945 przechowywał Żydówkę Lee Anmuth, oraz dwóch żołnierzy radzieckich, w okresie od sierpnia 1944 do 18 stycznia 1945 roku. W okresie od 1945 do 1956 roku był członkiem Komisji Wiejskich Liceów Ogólnokształcących przy ZG ZNP. W 1945 roku z jego inicjatywy sprowadzono barak z Ziem Zachodnich, który przystosowano na internat. Przez okres 20 lat prowadził w Lubczy zespół chóralno-muzyczny, z którym przygotował widowisko regionalne pt. "Wesele lubeckie". Współpracował z Czesławem Wycechem przy zbieraniu materiałów do publikacji pt. "Powstanie chłopskie w 1846 roku". Był długoletnim radnym rad: gminnej i powiatowej. W 1958 roku współorganizował GS-SCH w Lubczy, a w 1963 roku Spółdzielnię Zdrowia. Z jego inicjatywy wybudowano budynek Szkoły Podstawowej w Lubczy. Za pracę zawodową i społeczną odznaczony był: ZKZ, Krzyżem Komandorskim II klasy, Złotą Odznaką ZNP. W latach 1945 - 1950 Czesław Wojewoda był dyrektorem tej szkoły. Natomiast w latach 1950 - 1956 nauczycielem historii w tejże szkole. W latach 1956 - 1971, kierował Szkołą Podstawową w Lubczy.

 

Ksiądz Józef Lenartowicz 1852 - 1926


Urodzony 5 marca 1852 roku w Wieliczce w ubogiej rodzinie górniczej, wyniósł z niej obok wielu zdolności także duże zamiłowanie do pracy. W 1872 roku po ukoñczeniu kilku dobrych szkół miejscowych próbował nauki prawa na Wszechnicy, co ułatwiło mu późniejszą działalność. W 1873 roku wstępuje do Seminarium Duchownego w Tarnowie, aby po czteroletnich studiach filozoficzno - teologicznych 25 sierpnia 1877 roku przyjąć święcenia kapłańskie z rąk księdza biskupa J. Pakulskiego, ślubom tym pozostanie wierny do końca życia. Po krótkich wakacjach roku 1877 udaje się na pierwszą placówkę wikariuszowską do Pilzna, jako pomocnik "ad personam" sędziwego księdza dziekana Ignacego Loyoli Wieniawy - Długoszowskiego. Pomocnikiem tym jest przez pełne 5 lat, dzięki czemu może zgłębić nie tylko różne rodzaje prac duszpasterskich lecz i poznać lepiej Lubczę.

Grobowiec Ksiêdza Lenartowicza na cmentarzu w Lubczy W 1882 roku zostaje już samodzielnym administratorem w Bruśniku, w 1883 roku w Radgoszczy na Powiślu, skąd 21 kwietnia 1884 roku zostaje mianowany z dużego grona kandydatów na proboszcza trzytysięcznej parafii w Lubczy koło Pilzna, gdzie przez 24 lata rozwija wielostronną działalność w różnych kierunkach, jak np. w latach 1895 - 1902 jest zarówno budowniczym kościoła, plebanii jak i ochronki, prowadzi również ożywioną działalność oświatową. W 1903 roku po ukończeniu budowy Kościoła oddaje się bardziej samokształceniu i leczeniu zdrowia, aż w końcu wsparty stałym administratorem 13 grudnia 1908 roku zostaje jako inwalida spensjonowany z probostwa. W latach 1908 - 1912 próbuje nasz emeryt znaleźć różne zajęcia nawet poza diecezją tarnowską: to w Kochawinie, to w Kleczy Dolnej, to wreszcie w Czarkowie, jako kapelan sierocińca i domu starców pod opieką sióstr Szarytek. 22 kwietnia 1912 roku przybywa do tarnowskiego Domu Nieuleczalnie Chorych pod opiekę SS Józefitek na zaproszenie Towarzystwa św. Filomeny jako kapelan podopiecznych Towarzystwa. 3 czerwca 1926 roku po rocznym przygotowaniu się na śmierć, zaopatrzony przez proboszcza z Pogórskiej Woli zasypia w Panu. Zwłoki przewiezione zostają do Lubczy, gdzie spoczęły w grobowcu przezeń wcześniej zbudowanym, obok szczątków jego ojca Tomasza, niedaleko kaplicy i grobów ss Duchaczek. Najważniejsze wątki życia księdza Józefa Lenartowicza to: duszpasterstwo, budowa Kościoła w Lubczy, budowa plebanii w Lubczy, budowa ochronek i szkoły, zainteresowania, zamiłowania i uzdolnienia księdza.

 

Poprawiony: sobota, 01 lutego 2014 13:06
 

Tłumaczenie

English French German Italian Spanish



  

Program Comenius

Lubecka Noc Naukowa

 

szk odkrywcow   

wiarygodnaszkoła

szkola w ruchu